Wydawnictwo Medyczne Mediton
kwartalnik

Czasopismo pod patronatem naukowym

Polskiego Towarzystwa Audiologicznego i Foniatrycznego

Artykuły poglądowe

« powrót
Obrzęk Reinkego – rozpoznanie i postępowanie
Katarzyna Ura-Sabat 1/, Ewa Niebudek-Bogusz 2/
  • 1/ Klinika Otorynolaryngologii, Kliniczny Szpital Wojewódzki im. Fryderyka Chopina nr 1 w Rzeszowie
  • 2/ Klinika Audiologii i Foniatrii Instytutu Medycyny Pracy im. Prof. J. Nofera w Łodzi

Obrzęk Reinkego (ang. Reinke oedema, RE) należy do łagodnych, przerostowych zmian fałdów głosowych (ang. benign vocal fold masses, BVFM), stanowiąc 6-10% wszystkich niezłośliwych patologii w obrębie krtani. Wśród czynników etiologicznych najistotniejszą rolę odgrywa palenie papierosów; częściej występuje u kobiet. Zmiany obrzękowe dotyczą przestrzeni Reinkego na całej długości obu fałdów głosowych. Charakterystycznym objawem RE jest chrypka, obniżenie głosu i zawężenie jego skali. Rozpoznanie odbywa się najczęściej na podstawie rutynowego badania laryngologicznego przeprowadzonego z laryngoskopią pośrednią. Wyróżnia się cztery stopnie zaawansowania klinicznego RE w zależności od wielkości zmian obejmujących fałdy głosowe. W zaawansowanych postaciach (III i IV stopień) dochodzi nie tylko do zaburzeń funkcji fonacyjnej, ale również wentylacyjnej głośni. W początkowych stadiach leczenie polega na eliminacji czynnika etiologicznego. W późniejszych stadiach postępowaniem z wyboru jest leczenie fonochirurgiczne, a preferowaną techniką operacyjną jest technika mikropłata.

Otorynolaryngologia tom 16. nr 4. grudzieństrony: od 131do 135
pełna wersja