Wydawnictwo Medyczne Mediton
kwartalnik

Czasopismo pod patronatem naukowym

Polskiego Towarzystwa Audiologicznego i Foniatrycznego

Artykuły oryginalne

« powrót
Kąt ostrości słyszenia kierunkowego u chorych po przebytym nagłym niedosłuchu czuciowo-nerwowym .
Mirosław Gromnicki 1/, Waldemar Narożny 2/, Jerzy Kuczkowski 1/, Agata Sochaczewska 3/
  • 1/ Oddział Otolaryngologii Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego w Słupsku
  • 2/ Katedra i Klinika Otolaryngologii Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego
  • 3/ Instytut Matematyki Akademii Pomorskiej w Słupsku

Wprowadzenie. Lokalizacja słuchowa jest jednym ze sposobów orientacji przestrzennej pozwalającym na ocenę otaczającego
środowiska za pomocą informacji akustycznych. Jakość słyszenia kierunkowego jest szczególnie istotna dla osób z uszkodzeniem narządu słuchu.
Cel pracy. Ocena kąta ostrości słyszenia kierunkowego u chorych po przebytym nagłym niedosłuchu czuciowo-nerwowym
(NNCN).
Materiał i metody. Autorzy ocenili słyszenie kierunkowe u 61 chorych, którzy przebyli, co najmniej rok wcześniej, nagły niedosłuch czuciowo-nerwowy. Wśród nich było 26 osób, u których uprzednie leczenie NNCN zakończyło się poprawą słuchu oraz 35 osób, u których stan słuchu nie uległ poprawie.
Wyniki. Zaburzenia kąta ostrości słyszenia kierunkowego (KOSK) oceniane co najmniej po roku od zakończeniu leczenia
wykryto aż u 51 z 61 badanych (83,6%). W większości były to zaburzenia jednostronne (33/61 – 54,1%), głównie po stronie
uszkodzenia słuchu; zaburzenia obustronne stwierdzano rzadziej, u 18 z 61 badanych (29,5%). Zaburzenia słyszenia
kierunkowego stwierdzano częściej u chorych, u których nie uzyskano poprawy słuchu (94,3%) niż u chorych, u których
leczenie zakończyło się poprawą słuchu (69,2%).
Wnioski. Zaburzenia kąta ostrości słyszenia kierunkowego są częstym problemem u chorych z przebytym nagłym czuciowonerwowym niedosłuchem i dotyczą w głównej mierze pacjentów, u których nie uzyskano poprawy słuchu.

Otorynolaryngologia tom 12. nr 3.wrzesieństrony: od 129do 136
pełna wersja