Wydawnictwo Medyczne Mediton
kwartalnik

Czasopismo pod patronatem naukowym

Polskiego Towarzystwa Audiologicznego i Foniatrycznego

Artykuły oryginalne

« powrót
Rola glikozoaminoglikanów i egzoglikozydaz w przewlekłym zapaleniu zatok przynosowych – wyniki wstępne
Martyna Waniewska-Łęczycka 1/, Sylwia Chojnowska 2/, Katarzyna Kowalik 1/, Janusz Sierdziński 3/, Mariola Zagor Popko 1/
  • 1/ Klinika Otorynolaryngologii Wydziału Lekarsko-Dentystycznego, Warszawski Uniwersytet Medyczny w Warszawie
  • 2/ Wydział Nauk o Zdrowiu Państwowej Wyższej Szkoły Informatyki i Przedsiębiorczości w Łomży
  • 3/ Zakład Informatyki Medycznej i Telemedycyny, Warszawski Uniwersytet Medyczny w Warszawie

Wprowadzenie. Przewlekłe zapalenie zatok przynosowych (PZZP) jest częstym schorzeniem o nieznanej etiologii i mechanizmie powstawania. Wyróżnia się dwie podgrupy pacjentów PZZP: z polipami oraz bez polipów, różniące się między sobą obrazem klinicznym i immunologicznym oraz aktywnością choroby. Zmiany stężenia w tkance i surowicy krwi glikozoaminoglikanów (GAG) oraz aktywności egzoglikozydaz lizosomalnych zaobserwowano w wielu procesach zapalnych.
Cel pracy. Ocena wpływu PZZP na zawartość GAG i aktywność egzoglikozydaz lizosomalnych w surowicy i w tkance błony śluzowej nosa pacjentów z polipami oraz bez polipów.
Materiał i metody. Grupa badana obejmowała 30 pacjentów (10-PZZP bez polipów; 10-PZZP z polipami, 10-grupa kontrolna). Materiał stanowiła błona śluzowa kompleksu ujściowo-przewodowego zatok przynosowych oraz surowica krwi obwodowej. W pobranym materiale oceniano zawartość glikozoaminoglikanów oraz aktywność egzoglikozydaz lizosomalnych.
Wyniki. W grupie pacjentów PZZP z polipami zaobserwowano istotnie obniżony poziom GAG w tkance w porównaniu do pacjentów z PZZP bez polipów oraz istotny spadek aktywności wybranych egzoglikozydaz (α-fukozydazy, α-mannozydazy and β-glukuronidazy) w porównaniu do grupy kontrolnej.
Wnioski. Podwyższone stężenie GAG w grupie pacjentów PZZP bez polipów może być odpowiedzialne za proces włóknienia błony śluzowej jam nosa. Obniżone stężenie wybranych egzoglikozydaz w śluzówce nosa pacjentów PZZP z polipami, w porównaniu do PZZP bez polipów, zestawione ze zmniejszoną zawartością GAG, może tłumaczyć mechanizm powstania obrzęku oraz polipów.

Otorynolaryngologia tom 18. nr 1. marzecstrony: od 25do 30
pełna wersja