Wydawnictwo Medyczne Mediton
kwartalnik

Czasopismo pod patronatem naukowym

Polskiego Towarzystwa Audiologicznego i Foniatrycznego

Artykuły oryginalne

« powrót
Przypadek raka nabłonkowo-mioepitelialnego ślinianki przyusznej
Monika Orzechowska 1/, Paweł K. Burduk 1/, Andrzej Marszałek 2/
  • 1/ Klinika Otolaryngologii i Onkologii Laryngologicznej, Szpital Uniwersytecki nr 1 w Bydgoszczy
  • 2/ Katedra i Zakład Patomorfologii Klinicznej Szpital Uniwersytecki nr 1 w Bydgoszczy, Katedra i Klinika Patomorfologii Klinicznej, Uniwersytet Medyczny w Poznaniu

Rak nabłonkowo-mioepithelialny jest rzadkim guzem ślinianek. Najczęściej umiejscawia się w śliniance przyuszniczej. Zbudowany jest z dwóch typów komórek: komórek przewodowych i jasnych komórek mioepitelialnych. Immunohistochemicznie wykazuje dodatnią reakcję dla keratyny oraz białka s-100. Najczęściej nowotwór rośnie wolno, bezobjawowo, rzadziej powoduje porażenie nerwu twarzowego oraz dolegliwości bólowe. Leczeniem z wyboru jest chirurgiczne usunięcie zmiany. Ze względu na niejednorodną budowę mikroskopową w diagnostyce różnicowej raka nabłonkowo-mioepitelialnego należy wziąć pod uwagę inne guzy ślinianek zbudowane z komórek jasnych: gruczolaka wielopostaciowego, mioepitelioma, raka śluzowonaskórkowego oraz raka gruczołowo-torbielowatego. W poniższej pracy przedstawiono przypadek raka nabłonkowo-mioepitelialnego będącego zmianą rzadką, a jednocześnie sprawiającą niejednokrotnie trudności w procesie diagnostycznym.

Otorynolaryngologia tom 11. nr 1. marzecstrony: od 35do 38
pełna wersja