Wydawnictwo Medyczne Mediton
kwartalnik

Czasopismo pod patronatem naukowym

Polskiego Towarzystwa Audiologicznego i Foniatrycznego

Artykuły oryginalne

« powrót
Ocena możliwości wykorzystania emisji otoakustycznych w badaniach przesiewowych słuchu u dzieci szkolnych w wieku 6-13 lat
Edyta Piłka 1/, Bartosz Trzaskowski 1/, W. Wiktor Jędrzejczak 1/, Krzysztof Kochanek 1/, Henryk Skarżyński 1/
  • 1/ Instytut Fizjologii i Patologii Słuchu, ul. Zgrupowania AK „Kampinos” 1, 01-943 Warszawa

Wprowadzenie.
Emisje otoakustyczne to słabe sygnały dźwiękowe, które można zmierzyć w przewodzie słuchowym zewnętrznym. Ich pomiar umożliwia uzyskanie w krótkim czasie informacji o stanie ślimaka. Wykorzystywane są najczęściej do badań przesiewowych słuchu u noworodków.

Cel pracy.
Celem pracy było zbadanie właściwości emisji otoakustycznych u dzieci z klas 0-6 szkoły podstawowej oraz ocena ich przydatności jako testu przesiewowego.

Materiał i metody.
Zbadano 106 dzieci w wieku 6-13 lat. Mierzono emisje wywołane trzaskiem (CEOAE). Każde dziecko miało również wykonany test audiometrii tonalnej oraz impedancyjnej. Sygnały emisji analizowano pod kątem parametru powtarzalności pomiaru i stosunku sygnału do szumu. CEOAE porównywano z badaniami audiometrii tonalnej.

Wyniki.
Dla testu CEOAE uzyskano 33% wyników dodatnich (czyli wskazujących na podejrzenie istnienia zaburzenia słuchu), dla audiometrii tonalnej – 11%, audiometrii impedancyjnej – 10%. Grupa, w której wynik dodatni pokrywał się we wszystkich trzech testach, stanowiła około 6% wszystkich badanych. Wykorzystując, jako punkt odniesienia, wyniki audiometrii tonalnej, oszacowano czułość testu CEOAE na 75%, a swoistość na 73%.

Wnioski.
CEOAE wydaje się być mniej efektywną metodą badania przesiewowego dla dzieci w wieku szkolnym w porównaniu z audiometrią tonalną, ze względu na stosunkowo duży odsetek wyników fałszywie dodatnich. Z drugiej strony nie można wykluczyć, że są one wyrazem większej czułości testu CEOAE, umożliwiającej wykrycie nawet minimalnych uszkodzeń ślimaka, nieuchwytnych jeszcze w audiometrii tonalnej.

Otorynolaryngologia tom 11. nr 1. marzecstrony: od 7do 12
pełna wersja