Wydawnictwo Medyczne Mediton
kwartalnik

Czasopismo pod patronatem naukowym

Polskiego Towarzystwa Audiologicznego i Foniatrycznego

Artykuły poglądowe

« powrót
Nagły niedosłuch czuciowo-nerwowy – stanowisko Polskiego Towarzystwa Audiologicznego i Foniatrycznego dotyczące zaleceń diagnostycznych i terapeutycznych
Mariola Śliwińska-Kowalska 1/, Waldemar Narożny 2/, Alicja Sekula 3/, Katarzyna Pawlak-Osińska 4/, Krzysztof Morawski 5/, Jacek Kot 6/, Ireneusz Kantor 7/, Bartosz Karaszewski 8/, Wiesław Konopka 9/
  • 1/ Klinika Audiologii i Foniatrii, Instytut Medycyny Pracy im. Prof. J. Nofera, Łódź
  • 2/ Katedra i Klinika Otolaryngologii, Gdański Uniwersytet Medyczny, Gdańsk
  • 3/ Katedra i Klinika Foniatrii i Audiologii, Uniwersytet Medyczny im. Karola Marcinkowskiego, Poznań
  • 4/ Katedra Otolaryngologii i Onkologii Laryngologicznej z Pododdziałem Audiologii i Foniatrii Collegium Medicum w Bydgoszczy, Uniwersytet Mikołaja Kopernika, Toruń
  • 5/ Katedra i Klinika Otolaryngologii, Warszawski Uniwersytet Medyczny, Warszawa
  • 6/ Krajowy Ośrodek Medycyny Hiperbarycznej, Instytut Medycyny Morskiej i Tropikalnej, Gdański Uniwersytet Medyczny, Gdańsk
  • 7/ Klinika Otolaryngologii CMKP, Warszawa
  • 8/ Katedra Neurologii, Klinika Neurologii Dorosłych, Gdański Uniwersytet Medyczny, Gdańsk
  • 9/ Klinika Otolaryngologii, Instytut „Centrum Zdrowia Matki Polki”, Łódź

Nagły niedosłuch czuciowo-nerwowy (NNCN) (zwany również nagłą głuchotą) definiowany jest jako rozwijające się gwałtownie, na przestrzeni okresu do 72 godzin (3 dni), pogorszenie słuchu w jednym uchu lub rzadziej w obu uszach. Najczęściej stosowanym kryterium  audiometrycznym jest przesuniecie progu słuchu o głębokości ≥30 dB w zakresie co najmniej 3 sąsiadujących częstotliwości. Przyczyna choroby w większości przypadków jest nieznana (niedosłuch idiopatyczny).

Celem tego dokumentu jest przedstawienie, opartych na faktach naukowych rekomendacji, dotyczących oceny i postępowania z pacjentami z NNCN. Objawem prodromalnym NNCN jest uczucie pełności w uchu. Niemal u wszystkich chorych nagłej głuchocie towarzyszą szumy uszne. Zawroty głowy obecne są u 30-40% chorych. Rozpoznanie NNCN, będące warunkiem włączenia leczenia, stawiane jest w oparciu o badanie podmiotowe, ukierunkowane badanie przedmiotowe, badania słuchu oraz, w przypadku występowania zawrotów głowy, ocenę układu równowagi. W przypadku podejrzenia, że nagły niedosłuch jest objawem udaru mózgu konieczna jest konsultacja neurologiczna i dalsze postępowanie, zależne od indywidualnych wskazań.

Terapią I rzutu jest kortykosteroidoterapia ogólna, stosowana bezzwłocznie po wystąpieniu objawów, nie później niż w ciągu pierwszych 14 dni. Przez pierwsze 7-14 dni leki podawane są w dawce uderzeniowej, a następnie w dawkach zmniejszających się przez podobnie długi okres czasu. Kortykosteroidoterapia dobębenkowa stosowana jest u chorych, u których nie uzyskano poprawy po leczeniu ogólnym (tzw. „leczenie ratunkowe”) lub alternatywnie w stosunku do kortykosteroidów doustnych jako leczenie I rzutu. Działanie wspomagające może mieć  hyperbaria tlenowa, zwłaszcza gdy włączona jest w okresie pierwszych 2 tygodni od początku wystąpienia NNCN. Nie zalecane jest
natomiast rutynowe stosowanie innych leków niż kortykosteroidy, w tym leków przeciwwirusowych, trombolitycznych, poprawiających krążenie, substancji wazoaktywnych czy antyoksydacyjnych, ze względu na brak dowodów na ich skuteczność i możliwe objawy uboczne. W 1/3 do 2/3 części przypadków NNCN może ulec spontanicznej poprawie.

Otorynolaryngologia tom 14. nr 2. czerwiecstrony: od 65do 73
pełna wersja