Wydawnictwo Medyczne Mediton
kwartalnik

Czasopismo pod patronatem naukowym

Polskiego Towarzystwa Audiologicznego i Foniatrycznego

Artykuły kazuistyczne

« powrót
Dacrocystorhinostomia w leczeniu niskiego zwężenia przewodu nosowo-łzowego – opis przypadku i przegląd piśmiennictwa
Piotr Wardas 1/, Agnieszka Piotrowska-Seweryn 1/, Jarosław Markowski 1/, Karolina Goroszkiewicz 2/, Agnieszka Jarosińska 2/, Paweł Wowra 2/
  • 1/ Katedra i Klinika Laryngologii Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach
  • 2/ Koło Naukowe STN przy Katedrze i Klinice Laryngologii Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach

Wstęp. Nabyte zwężenie przewodu nosowo-łzowego (acquired nasolacrimal duct obstruction, NLDO) stanowi częstą przyczynę łzawienia u osób dorosłych. Istnieje wiele czynników prowadzących do rozwoju opisywanego stanu, m.in. przewlekłe zapalenie (najczęściej), miejscowy uraz, jatrogenne uszkodzenie, z uwzględnieniem powikłań chirurgii zatoki szczękowej, zabiegi
rynoplastyczne czy chirurgiczne leczenie złamań masywu szczękowo-sitowego. Od lat 90. XX wieku, wraz z rozwojem chirurgii
endoskopowej zatok i nosa, złotym standardem w leczeniu niskich zwężeń przewodu nosowo-łzowego stała się zaproponowana
przez rynochirurgów dacrocystorhinostomia (DCR).

Opis przypadku. Autorzy przedstawiają przypadek 77-letniej pacjentki z jatrogennym NLDO, która zgłosiła się z powodu okresowo nawracającego łzawienia z obrzękiem w okolicy kąta przyśrodkowego oka prawego. 5 lat wcześniej chora przebyła zabieg usunięcia zatrzymanych zębów 13 i 19 w znieczuleniu ogólnym. Pacjentka została poddana zabiegowi czynnościowej endoskopowej chirurgii zatok z DCR. Jednoczasowo przeprowadzono plastykę przegrody nosa oraz usunięto zrosty w jamie nosa po stronie prawej. Kontrolne badania pacjentki w trybie ambulatoryjnym wykazały ustąpienie objawów, a miejscowo obraz endoskopowy poszerzonego woreczka łzowego od operacji był zadowalający.

Wnioski. Autorzy podkreślają użyteczność zabiegu endoskopowego DCR w leczeniu NLDO. Sugerują i argumentują wyższość tej techniki nad techniką otwartą. Wybór prezentowanego przypadku również odzwierciedla przewagę techniki endoskopowej, dającej możliwość równoczesnego leczenia ewentualnej rynologicznej komponenty schorzenia.

Otorynolaryngologia tom 15. nr 1. marzecstrony: od 47do 54
pełna wersja